Op 18 maart stemt u niet voor Den Haag, de rechter of de GI. U stemt voor de gemeenteraad. 𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 stemt u over macht & medeverantwoordelijkheid. Gemeenteraden zijn geen toeschouwer maar spil in de keten. Het college B&W financiert, contracteert & schermt af. De raad is het enige tegenwicht, maar precies dáár gaat het mis als raadsleden wegkijken, meebuigen of zich ruggengraatloos verschansen achter “professionele inschattingen”.

𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 wij gaan niet over individuele zaken, bestaat dus niet.
Het is: u gaat wel over het systeem dat die individuele zaken produceert, financiert en legitimeert. 𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 bent u verantwoordelijk.

𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 uithuisplaatsing is soms nodig, bestaat dus niet.
Het is: een uithuisplaatsing is het uiterste middel. 𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 moet eerst alles aantoonbaar zijn gedaan om een kind veilig thuis te laten blijven.

𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 er waren zorgen, bestaat dus niet.
Het is: zorgen zijn geen bewijs. 𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 kan een gezinsbreuk nooit rusten op vermoedens, indrukken, etiketten en dossierproza.

𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 professionals vonden dit nodig, bestaat dus niet.
Het is: ook professionals kunnen ernaast zitten. 𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 moet elke bewering toetsbaar zijn op feiten, noodzaak, proportionaliteit en subsidiariteit.

𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 het gezin had hulp nodig, bestaat dus niet.
Het is: hulpbehoefte is geen vrijbrief voor staatsingrijpen. 𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 volgt uit een hulpvraag niet automatisch dat een kind uit huis moet.

𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 terugplaatsing is ingewikkeld, bestaat dus niet.
Het is: zodra een kind uit huis is geplaatst, moet vanaf dag één alles in het teken staan van veilige terugkeer. 𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 is uit huis plaatsen nooit een eindstation.

𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 de rechter heeft het bekrachtigd, bestaat dus niet.
Het is: ook rechters werken met wat er in dossiers staat. 𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 zijn ondeugdelijke dossiers levensgevaarlijk. 𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 is een vals dossier een vals vonnis.

In Nederland wordt nog veel te vaak gedacht vanuit 𝗷𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿.
𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 er was spanning.
𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 moeder werkte niet mee.
𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 vader was moeilijk.
𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 het kind zat klem.
𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 er waren signalen.
𝗝𝗮 𝗺𝗮𝗮𝗿 het team maakte zich zorgen.

Nee.

Het is 𝗲𝗻 𝗱𝘂𝘀.
Er waren signalen, 𝗲𝗻 𝗱𝘂𝘀 onderzoek je eerst de feiten.
Er waren zorgen, 𝗲𝗻 𝗱𝘂𝘀 toets je eerst of die zorgen hout snijden.
Er was onrust, 𝗲𝗻 𝗱𝘂𝘀 zet je eerst passende hulp in.
Een maatregel grijpt diep in, 𝗲𝗻 𝗱𝘂𝘀 moet de onderbouwing keihard zijn.
Een kind hoort thuis, 𝗲𝗻 𝗱𝘂𝘀 moet scheiding werkelijk de laatste stap zijn, niet de makkelijke of voor de gemeente financieel aantrekkelijkste.

Op 18 maart gaat het 𝗱𝘂𝘀 ook hierover.

𝗘𝗻 𝗱𝘂𝘀 is 18 maart het moment om af te rekenen met gemeenten als Gemeente Hoogeveen, waar niet het gezin maar het systeem telt, niet de waarheid maar het dossier, waar het college van B&W fraudeert & de raad zwijgt.