Onlangs stond dit online:
Een verpleegkundige van GGZ Drenthe krijgt een totaal beroepsverbod omdat hij een relatie begon met een psychiatrische patiënte. Zijn BIG-registratie geschrapt.

Terecht. Wat hij deed mag niet. Dat mag nooit. De afhankelijkheid is te groot. De schade is te diep. Iedereen in de zorg weet dit.

En kijk hoe GGZ Drenthe daar staat. Met opgeheven vinger. Met woorden over grenzen, verantwoordelijkheid en professionele integriteit. Met een advocaat die zegt: "Dit is ontoelaatbaar. Hier moeten consequenties op staan."

En dát is precies dezelfde advocaat van dezelfde instelling die mij probeerde te intimideren toen ik mijn inzagerecht opeiste. Toen ik het bestuur aanschreef. Toen ik naar buiten bracht wat ze deden. Dezelfde advocaat. Zelfde bestuur. Maar nu ineens namens de "professionele waarden van de instelling".

Ze verdedigen principes wanneer de schade zichtbaar is. Wanneer de media meekijken. Wanneer het netjes staat om verontwaardigd te zijn. Maar als een ouder zegt: "wat jullie doen klopt niet" — dan blijft er niets over van die GGZ-moraal.

Dan is er: zwijgen, bagatelliseren, afschuiven, sluiten, beschermen, omkeren, en ja — dreigen.

Een instelling die zedig grenzen predikt terwijl in dossiers en behandelrelaties grenzen ver zijn overschreden, met gevolgen die nog steeds doorwerken.

Een instelling die een verpleegkundige laat vallen, maar haar eigen systeemtherapeut en KJP’er niet durft aan te raken — omdat dan het hele verhaal instort. Het is makkelijk om één individu te offeren. Het is moeilijker om naar jezelf & het systeem te kijken dat dit mogelijk maakt.

Zij praten over grenzen zodra het veilig is.
Zodra de schade publiekelijk zichtbaar is.
Zodra de camera’s erop staan.
Zodra één werknemer kan worden aangewezen.
Maar zodra een ouder het systeem zelf aanwijst, verandert de toon.
Dan is er geen moraal. Dan is er schadebeperking.
Precies daar zit het echte probleem bij GGZ Drenthe.

Ik kijk naar wat instellingen doen wanneer niemand meekijkt, wanneer een ouder inzage eist, wanneer dossiers worden bevraagd en wanneer het eigen handelen ter discussie staat. Dáár zie je wat “professionele waarden” werkelijk waard zijn.

Publiekelijk grenzen prediken is makkelijk.
Integriteit tonen zodra het je eigen dossiers, je eigen mensen en je eigen bestuur raakt, dát is de test.

En op die test laat GGZ Drenthe tot nu toe vooral één ding zien: geen moraal, maar schadebeperking.

Intussen ben ik gestart met de zaken tegen Gemeente Hoogeveen/CJG, dat klakkeloos overnam wat één KJP’er van de GGZ opschreef omdat het haar goed uitkwam, terwijl achteraf het tegendeel bleek. Parallel dien ik nu ook mijn tuchtzaak in tegen diezelfde KJP’er.

Dan gaat het niet meer over mooie woorden, persreacties of bestuurlijke verontwaardiging achteraf. Dan gaat het over dossierinhoud, handelen, verantwoordelijkheid en wat daarvan juridisch overeind blijft.

Wellicht wordt het ook tijd een Meldpunt GGZ op te zetten….