Nog zes dagen tot de gemeenteraadsverkiezingen.
De komende week staan partijen weer op straat met leuzen over “transparantie”, “goede jeugdzorg” & “zuinig met belastinggeld”.

Ondertussen draait in hetzelfde gemeentehuis een heel ander script: maandenlange blokkade van AVG-inzage in een jeugdzorgdossier, en een college dat liever een hoorzitting optuigt, dan het dossier openlegt.

Het gaat om inzage ex art.15 AVG in een jeugdzorgdossier. Die inzage is geweigerd, daarom ligt de kwestie nu bij de bestuursrechter.

En precies dán besluit het college B&W van Gemeente Hoogeveen dat het “nodig” is om óók nog een interne hoorzitting te organiseren. Niet om fouten recht te zetten, maar om nóg een ronde procedureel toneel toe te voegen, terwijl de kern – wat staat er in het dossier, wat is er gebeurd, hoe is er geregistreerd – gesloten blijft.

Bij dit inzageverzoek is al herhaaldelijk aangegeven dat van zo’n gemeentelijke hoorcommissie wordt afgezien. Een door de gemeente ingerichte commissie met ingehuurde leden die vervolgens het handelen van diezelfde gemeente moeten beoordelen – de slager die zijn eigen vlees keurt.

En als de hoorzitting doorgaat, weten we hoe dit gaat: er wordt weer een “onafhankelijke” externe club ingehuurd om het allemaal nog objectiever te laten lijken. Nog een rekening, nog een laag rook.

Dat kost geld. Bakken geld. Ambtelijke uren. Juristen. Een bezwaarcommissie. Verslaglegging. Interne afstemming.

Publiek geld dat niet naar hulp of verbetering gaat, maar naar het in stand houden van een façade van zorgvuldigheid.

Laten we het sec houden:
A. Inzage in een jeugdzorgdossier onder de AVG is een wettelijk recht, geen gunst.
B. Over die weigering van inzage loopt al een rechterlijke procedure.

Een hoorzitting die dáár nog bovenop wordt gezet, dient niet de burger maar het bestuur. Het schuift verantwoordelijkheden vooruit, creëert decor, maar verandert niets aan het feit dat het dossier dicht blijft zolang het het college uitkomt.

En dáár komt de gemeenteraad in beeld. Dezelfde raad die nu om vertrouwen vraagt, kijkt weg terwijl gemeenschapsgeld in bestuurlijk theater verdwijnt. Toezicht is geen woord voor in een verkiezingsprogramma, maar een taak op het moment dat het college uit de bocht vliegt.

𝐕𝐞𝐫𝐭𝐫𝐨𝐮𝐰𝐞𝐧 𝐯𝐫𝐚𝐚𝐠 𝐣𝐞 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐦𝐞𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐞𝐥𝐟𝐢𝐞 & 𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐥𝐨𝐠𝐚𝐧.
Vertrouwen laat je zien op het moment dat jouw college uit de bocht vliegt – of wanneer belastinggeld wordt ingezet om een ouder met inzagerecht in een jeugdzorgdossier door nóg een ronde procedeer-toneel te slepen.