Gisteren stond overal dat het onderzoek naar kinderen & huiselijk geweld al jaren tekortschiet.

Lees dat nog één keer.
Al. Jaren. Tekortschiet.

Zet daar eens de bestuurskundige praatjes naast die ons al jaren met kleurrijke foldertjes worden verkocht.

Volgens het NCJ moet de JGZ als partner van gemeenten juist sterker worden in preventie. Volgens het NJi moet er meer samenhang komen tussen onderwijs, jeugdhulp, lokale teams en preventief aanbod. Overal hetzelfde refrein: vroegsignalering, samenwerking, integraal werken, versterken van de basis, normaliseren, aansluiten, verbinden.

Dus laten we de vraag eindelijk eens hardop stellen.
Welk bestaansrecht heeft Veilig Thuis dan nog?

Scholen signaleren, JGZ signaleert, wijkteams signaleren, gemeenten sturen, jeugdhulp schuift aan en toch verdwijnt het kind.

VT arriveert als zesde wiel, kleeft er het etiket ‘veiligheidsbeoordeling’ op en stuurt de rekening. Meldingen zijn haar zuurstof; zonder casus geen budget, zonder drama geen bestaansgrond. Dus groeit elke fluistering uit tot een vol dossier, wordt elke twijfel een code & leest niemand meer terug of het eigenlijk ergens over ging.

Intussen mekkert Den Haag "dat de schatkist niet meer elke klap kan hebben", strooit Lelystad twee miljoen over interim-managers & jankt de sector zélf onafgebroken om fictieve tekorten.

Politici praten onafgebroken over bezuinigingen, maar niemand durft het mes te zetten in deze bodemloze put.

Want wie aan VT tornt, krijgt onmiddellijk de morele politie in het gezicht: ‘Je speelt met kinderlevens.’ Alsof bureaucratie ooit een baby vastheeft.

Feit: als het preventiecircus werkelijk deed wat de glanzende PowerPoints beloven, was VT niet meer nodig. Het bestaat nog steeds, dus het stelsel faalt. De cijfers in hun eigen persberichten tonen dat elke dag:
Te weinig.
Te laat.

Wat rest is een datadroger: miljoenen rijen Excel gevuld met anonieme ‘X’s & ‘V’s, statistieken voor de volgende beleidsborrel. Elke cirkelgrafiek een kind, elke KPI een trauma in de wachtkamer. Maar dashboards huilen niet – ze rechtvaardigen budget. Hoe slechter de score, hoe luider de roep om groei.

Lobbyisten fluisteren in Haagse gangen dat ‘centralisatie’ voordelig klinkt zolang niemand de eindafrekening leest. Media slikt de soundbite, de falende cijfers belanden in de vertrouwelijke bijlage.

Daarom is de eenvoudigste besparing ook de meest humane: klap alle regiokantoren dicht, zodat VT niet meer aan meldingen verdient, de GGD via VT ook niet meer, de gemeenten niet meer via de lumpsum uit Den Haag, zet de vrijgekomen miljoenen rechtstreeks in frontlinie-hulp. De hervormingsagenda was toch zo'n geweldig idee? Geen extra rapport, geen nieuwe taskforce; gewoon stop cashen op kinderen.

VT beschermt geen kinderen; VT beschermt alleen VT. Als de politiek écht geld zoekt, ligt het op straat in de vorm van overbodige meldkamers. Durft iemand het eindelijk op te rapen?!

De schatkist heeft het immers nodig....